Ina Hollander

Columnist

  • Sportrisico

    ‘Ik merkte het aan mijn overhemden, die begonnen te spannen bij mijn schouders’. Hij probeert op nonchalante toon zijn trots te verbergen. De schouders van zijn toch al imposante lijf trekt hij nog breder.
    ‘Indrukwekkend’ lach ik hem toe.

    Een mannelijke monumentale schouderpartij straalt rotsvast vertrouwen en kracht uit. Daar tegenaan wegkruipen lijkt garant te staan voor geborgenheid en veiligheid. Uiteraard zeg ik dat allemaal niet. Ik kijk wel uit.
    Het zou mij kunnen karakteriseren als een afhankelijke, niet geëmancipeerde vrouw. Onwenselijk.

    De onverwachte ontboezeming heeft me wel aan het denken gezet.
    Zijn uitdijende torso heeft mijn zwemmaatje namelijk in het zwembad opgelopen. Welk risico om een vrouwelijke klerenkast te worden loop ik? Ik zwem niet zo vaak als hij, dus lijkt de kans daarop minimaal. Maar ik ben gewaarschuwd. Sportbeoefening moet echt met mate!
    Zo heb ik borsten en billen zien verdwijnen bij atletes. Of zie ik juist sportsters met ballonkuiten, bouwvakarmen en betonnen dijen. Hoe geweldig de prestaties ook, dat vind ik jammer. Dus houd ik me in om het vrouwenvlees zacht op de botten te bewaren.

    Laatst belde de waterrat mij op, of ik meeging extra banen trekken. Maar de schrik zat er nog in. Ik weerstond de verleiding en koos voor een middag bankhangen met een boek. Een vrouwenlijf vraagt offers.

    Navelpluis

    ‘Als ik niks brandbaars kan vinden, gebruik ik navelpluis’.
    De survivaller op tv lacht terwijl hij bezig is met het maken van een kampvuur. Nu ben ik afgeleid. Wat is in godsnaam navelpluis? Manlief zegt het ook niet te weten.

    Gewoon een flauwe grap? Of heeft het te maken met navelstaarders? Zo gericht op eigen denkbeelden dat ze vergeten verder te kijken? Navelpluis zou dan het symbolische stof verbeelden dat weggeveegd moet worden om nieuwe ideeën toe te laten. Of toch nog iets anders? Nu wil ik het weten ook.
    Google toont me een behaarde mannennavel waarin een wollig bolletje zit. Gefascineerd lees ik mijn man voor dat er een soort van lichaamshaar is ontdekt dat stukjes pluis opvangt en in de navel trekt. Pluis uit ondergoed, ontstaan door wrijving met lichaamsbeharing. Het treft voornamelijk oudere mannen.

    Het blijft stil. Als ik opkijk staart mijn man me verbouwereerd aan.
    ‘Dat heb ik sinds kort ook’ stamelt hij.
    Ik kijk hem meelevend aan. Deze week moest hij ook al verwerken dat hij bij sportevenementen een leeftijdscategorie is opgeschoven. Het is teveel ineens.
    ‘Dat kan kloppen, oudere mannen hebben ruwere beharing.’ De laatste woorden spreek ik zo zwoel mogelijk uit. Dat helpt.
    ‘Een sexy probleem dus?’ Zijn handen strelen de plek waar zijn navel zit.
    Ik voel een vuurtje ontbranden.

    De broer van Jezus

    Na een afspraak in Den Bosch wandel ik het station daar binnen, naar het perron voor de trein naar Culemborg waar mijn jongste dochter woont.
    Terwijl ik sta te wachten wil ik haar een berichtje sturen over mijn aankomsttijd. Ik zoek in mijn telefoon naar een netwerk en staar dan verbouwereerd naar het scherm: ‘debroervanjezus’. Met een slotje erachter.
    Ben ik getuige van de terugkeer van een broer van Jezus? Nieuwsgierig bekijk ik de mensen om mij heen. Hij kan niet ver zijn.

    De man van middelbare leeftijd misschien in zijn rommelig zittend donker pak? Nee, met zijn kort geknipte grijze haar oogt hij meer als een kantoorman. Ik twijfel, Jezus zou in deze tijd zijn hippielook ook hebben ingeruild voor iets eigentijdsers.
    De knul met sneakers, grote koptelefoon en een nonchalant omgehangen rugzak lijkt me te jong. Grijnzend om mijn bizarre gedachten word ik me opeens bewust van een geluid achter mij en draai me om.
    Het is mijn trein die zonder dat ik het gemerkt heb binnengekomen is en nu vertrekt. Zachtjes vervloek ik Jezus’ broer.

    Thuis suggereert mijn man dat ‘De broer van Jezus’ vast een café in de stationsbuurt is.
    Ik google, maar kan niets vinden.
    De broer van Jezus: hij is onder ons en reist per trein. Ongelofelijk.

    Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén