Ina Hollander

Columnist

Blog: Hollander Schrijft

Waardering

De intelligente lockdown is nauwelijks begonnen als mijn zoon van zijn werkgever een kaart ontvangt, met daarop een prachtige tekst om hem een hart onder de riem te steken. Cadeautje volgt. Mijn dochter in de zorg vertelt over haar direct leidinggevende die met...

Lees meer

Anderhalve meter

Verplicht getemperatuurd meld ik me met 36,7 graden in het ziekenhuis.  De effecten van strenge Coronarichtlijnen zijn zichtbaar. Personeel met mondkapjes en overal  rood-witte linten om de verplichte afstand tussen personen te waarborgen. Ik installeer me...

Lees meer

Korte termijn

'Weet je wat, ik loop met je mee, dan heb ik gelijk mijn frisse neus voor vandaag gehad.' Direct loopt mijn moeder naar de kapstok voor haar jas. Zojuist ben ik gebeld door het garagebedrijf dat de auto klaar is en de APK niks bijzonders heeft opgeleverd. Handig is...

Lees meer

Koopje

Verzenden? De hand van Lief rust op de muis en hij kijkt mij vragend aan. Ik knik en met één klik is het gebeurd. Voor het eerst in ons leven hebben we een kavel aangeboden voor een gemeenschapsveiling. Met de ijsclub als kartrekker en financieel gesteund door de...

Lees meer

Bajesklanten

'Je gaat een nachtje de bak in' grijnst lief. 'Achter slot en grendel.' Hij kijkt er verheugd bij. Het is onze trouwdag en hij heeft daar een bijzondere invulling voor gevonden. Eenmaal getrouwd heb je levenslang, is dat wat hij subtiel zegt? Geketend door het...

Lees meer

Bijrijder

Ik durfde niet, vorig jaar, toen zoon mij meevroeg op de vrachtwagen. Omdat dat als een blijk van wantrouwen gevoeld kon worden, schetste ik mijn goed-met-de-praktijk-overeenkomende zelfbeeld. Ik reageer angstig in de auto als ik vind dat we te snel rijden en niet...

Lees meer

Landen

Panfluitmuziek schalt door de kamer terwijl ik voor de zoveelste keer door de foto’s scroll. De herinneringen buitelen over en door elkaar en raken aan emoties die ik koester. Ik ben van de wereld. Tienduizend kilometer overbruggen voor familiebezoek. En terug. Graag...

Lees meer

Vertelman

Het gonsde om mij heen. Vooral via vrienden en bekenden sijpelden berichten binnen. De vraag direct aan mij stellen kon als pijnlijk ervaren worden. Welke emoties haal je dan op je hals? Bij voorbaat werd het heel sneu voor mij gevonden. Een scheiding gun je niemand...

Lees meer

Impulsief

' Slaappillen bij de huisarts halen?' opper ik spontaan. 'Komen we ook lekker uitgerust aan.' Met een bevriend stel gaan manlief en ik naar Zuid-Amerika en we praten over de dertien uur durende vliegreis. Vliegangst, turbulentie, krappe beenruimte en niet kunnen...

Lees meer

Knop op nul

Ineens valt het mij op, omdat er slechts twee broden in de lade kunnen waar er normaal drie passen. Dikke lagen ijs, op de producten in de laden zelfs sneeuw. Ik kijk de kou in, het ziet er eigenlijk prachtig uit, ruig, guur en grillig. Het roept Amerikaanse...

Lees meer

Horror

Ineengedoken zit de man op een stoel. Vanaf enige afstand zie ik dat hij bang is. Schuin kijkt hij omhoog naar de twee mannen die wijdbeens voor hem staan. Ik kan de gezichten slechts half zien, maar het totale beeld geeft me een meer dan onbehaaglijk gevoel....

Lees meer

Hoi pap

Genieten. Hoe zou ik dat ooit nog kunnen na jouw dood. Het leek me onmogelijk, ik hield zoveel van je en van ons fijne contact. Mijn leven zou niet meer volledig zijn. Anderen die een ouder verloren en vervolgens de draad weer goed oppakten bekeek ik sceptisch, ik...

Lees meer

Schoonmaakdrift

Met tegenzin wurm ik mij onder het heerlijk warme dekbed uit. Brr, koud. Automatisch trekken mijn blote schouders zich terug in het warme hol. Eventjes maar, langer kan deze morgen niet. Een korte douche en geen tijd voor de krant bij het ontbijt. Ik kijk op de klok,...

Lees meer

Koud

'Hoe moet dat nou?' vraag ik, terwijl ik huiverend een kingsize trui van manlief aantrek en de mouwen over mijn handen schuif. 'Stel je je niet een beetje aan?' reageert hij. 'Kun je alsjeblieft kijken of er meer is?' hoor ik mijzelf bijna smeken. 'En doe de deur...

Lees meer

Sportrisico

'Ik merkte het aan mijn overhemden, die begonnen te spannen bij mijn schouders'. Hij probeert op nonchalante toon zijn trots te verbergen. De schouders van zijn toch al imposante lijf trekt hij nog breder. 'Indrukwekkend' lach ik hem toe. Een mannelijke monumentale...

Lees meer

Navelpluis

'Als ik niks brandbaars kan vinden, gebruik ik navelpluis'. De survivaller op tv lacht terwijl hij bezig is met het maken van een kampvuur. Nu ben ik afgeleid. Wat is in godsnaam navelpluis? Manlief zegt het ook niet te weten. Gewoon een flauwe grap? Of heeft het te...

Lees meer

De broer van Jezus

Na een afspraak in Den Bosch wandel ik het station daar binnen, naar het perron voor de trein naar Culemborg waar mijn jongste dochter woont. Terwijl ik sta te wachten wil ik haar een berichtje sturen over mijn aankomsttijd. Ik zoek in mijn telefoon naar een netwerk...

Lees meer

Laatste Reisblog: Vamos a Peru

Vooruitkijken naar Peru

Peru, Zuid-Amerika. Het land van de Inca's, de lama's, en de panfluit. Maar sinds drie jaar ook het land van de grote liefde van onze jongste dochter, Sophie. Ze leerde Alonso kennen tijdens zijn studie in België. Sinds die tijd zijn ze een 'setje'. Roerige jaren...

Lees meer

Dag één: van kikker- naar lamaland

Van kikkerland naar lamaland Zo omschreef Alonso onze reis gisteren. Door een tweet van acteurStefan van der Walle weet hij dat Nederland ook wel ons koude kikkerlandje genoemd wordt. Vandaar. Eindelijk is de reis begonnen, wat keken we ernaar uit! Om half tien zijn...

Lees meer

Dag twee: Miraflores

Na het wakker worden hoor ik buiten de vogeltjes fluiten. Mijn eerste gedachte is dat er een volière in de buurt is. Tot ik me een fractie later herinner dat Sophie vertelde hoe bijzonder het was om te ontdekken dat vogeltjes die bij ons in een kooi zitten, hier vrij...

Lees meer

Dag drie, Lima

Alonso haalt Vita op die met ons wil ontbijten. Terwijl hij weg is komt zijn nichtje langs, ze gaat in de buurt naar school en komt regelmatig voor die tijd langs. Ze spreekt alleen Spaans, dus ik oefen met plezier mijn geringe woordenschat die toch weer iets groter...

Lees meer

Dag vier: van Lima naar Cuzco

Gisteravond hebben we de familie gedag gezegd, Jhony heeft ons nog een telefoon meegegeven die we de komende weken bij ons moeten houden. Hiermee kunnen kosteloos bellen. Ons wordt op het hart gedrukt vooral contact op te nemen als er iets is. Ook willen ze graag...

Lees meer

Dag zeven Macchu Picchu

Half zes gaat de wekker, zodat we om kwart over zes kunnen ontbijten. Omdat we steeds op tijd wakker zijn is het vroege opstaan geen punt. Dat is thuis weleens anders 😉 Vlak voor we de hotelkamer verlaten, valt de stroom uit en we vrezen de dag te moeten starten...

Lees meer

Dag negen: Cuzco

De hele nacht ziek geweest. Het ergste gehad, maar nog heel moe. Ik sleep me eruit om bij de anderen aan tafel een kopje thee te drinken en duik dan mijn bed weer in. Na het ontbijt gaan die de stad in en bezoeken een kerkje. Rond 13.00 zijn ze weer terug met veel...

Lees meer

Dag tien: van Cuzco naar Puno

Ik ben er weer helemaal. Na een flinke slaapsessie verschijn ik uitgerust en met gezonde eetlust om 5.45 uur aan het ontbijt. Om 6.15 uur worden we door een gids opgehaald voor de rit naar Puno, vandaar. De gids is keurig op tijd, heeft een taxi geregeld en rijdt met...

Lees meer

Dag elf: Titicacameer

Helaas, Alonso is ziekerdeziek en kan niet met ons mee naar het Titicacameer, het hoogst bevaarbare meer ter wereld. Een domper. Voor hem, maar zeker ook voor Sophie, ze hadden zo naar dit weekend uitgekeken. Besloten wordt dat Sophie toch meegaat, wanneer krijgt ze...

Lees meer

Dag twaalf: Puno

We ontbijten in alle rust met z'n vijven, Sophie ook. En Theo. Na een fiks aantal slaapuren is die vrijwel hersteld. Het plan is om vandaag Puno beter te leren kennen. Na de regen van gisteravond is het opnieuw zonnig, wel fris, maar dat is in de prille lente op bijna...

Lees meer

Dag dertien: van Puno naar Chivay

Het is wederom een vroegertje vandaag, 5.00 uur opstaan, 5.30 ontbijten en 6.00 uur worden opgehaald voor de busrit naar Chivay. Het douchen heb ik overgeslagen, want dan had ik er nog vroeger uit gemoeten. Bovendien wordt het water elektrisch verwarmd, met snoertjes...

Lees meer

Dag zeventien: Arequipa

Het licht schijnt vaak door het raam als we wakker worden in onze kamer met prachtig gewelfde plafonds. Ook al moet Theo op een paar punten bukken en ik nét niet, we vinden het een fijn vooruitzicht hier nog twee nachten te blijven. Wat gisteravond bij binnenkomst van...

Lees meer

Dag achttien: Arequipa

Opnieuw starten we de gezamenlijke dag op het dakterras. Met mijn jongste broer en moeder heb ik op dit ontbijttijdstip een afspraak staan om te videobellen. Hoewel de beelden en het geluid trager gaan dan in reallife is het heel leuk. Wij zwaaien, lachen en laten...

Lees meer

Dag negentien: van Arequipa naar Lima

Het was een onrustige nacht, althans bij Jos en Gerda, ik heb verbazend diep geslapen. Dat blijkt uit de verhalen die tijdens het ontbijt verteld worden en waar ik niets van meegekregen heb. Ik schreef eerder dat om binnen te komen, de gasten moeten aanbellen. Logisch...

Lees meer

Dag eenentwintig: Pachacamac

Jos en Gerda zijn al uit het hotel opgehaald als Theo en ik beneden komen. Het hotel mag dan wel vlakbij zijn, het verblijf valt tegen, het is er ongezellig en, heel belangrijk, er is geen wifi. Dus is dit gisteravond afgesproken. Vandaag, onze laatste volle dag in...

Lees meer
Ina Hollander

Ina Hollander

Columnist

Ina Hollander (1961) is sinds 2011 columniste voor het Noordhollands Dagblad, schrijft reisblogs en korte verhalen. Alledaagse onderwerpen worden bijzonder door de manier waarop Ina ze benadert. Haar werk kenmerkt zich door de veelal grappige woordkeuzes en verrassende humor.