Waar wij overstappen op Gare du Nord ruikt het naar een urinoir, dus geen straf om directdoor tegaan naar Gare du Lyon. Op dat station hebben e ruim een uur voordat w met de TGV richting Marseille. We hangen een beetje rond in hal 3 waar op een bord het juiste perron aangegeven zal worden. Als we later met de trein het station verlaten zien we dat buiten het station een heel aangenaam plein is. Onthouden voor de terugweg. De TGV blijkt een ‘ gewone ‘ dubbeldekker te zijn. In vergelijking met de ‘ onze’ kun je in deze treinen boven gewoon doorlopen, dus nit met trapjes tussen de verschillnde wagons. Theo is tevreden over de extra beenruimte. En een tevreden man is wat waard, dus ik ben ook tevreden 🙂 De sfeer in de coupe is rustig en heel relaxt. Veel slapende mensen. Misschien heeft het te maken met de vroege middaguren waarop de zuiderlingen gewend zijn niks te doen. Theo heeft een groot aanpassingsvermogen en zet zich ook in de slaapstand. Ik wil er niet aan toegeven en hang lekker tegen het raam aan, kijkend naar het ruime landschap. Met veel witte schapen. Later zie ik dat hetwitte koeien zijn. Vanaf Parijs rijden we nog steeds door vlak, licht glooiend gebied. Na zo’ n drie kwartier verandert dat ineens naar heuvelachtig en dat blijft zo. Het weer isbewolkt met af en toe een zonnetje. Ik denk aan het weerbericht van gisteren. Gerrit Hiemstra liet zien hoe het vasteland onder een wolkendek te lijden lag, terwijl Corsica compleet in de zon lag. Ook mijn ogen worden zwaarder en ik tuk een stuk weg. Wanneer we Marseille beginnen de naderen krijgen e steeds meer zon te zien. Het zal toch niet? En jawel, prachtig weer in het in de grote havenplaats. We worden bij het uitstappen echt overvallen door het beeld van mensen die volledig in zomerkleding gekleed zijn, inclusief zonnebril en slippers. Verder valt de enorme hoeveelheid opgestapeld vuil naast afvalbakken op. Staking vuilophaaldienst? We verlaten het station Marseille-St Charles, op zoek naar de metro en daarna de tram die ons naar de kade moeten brengen. He zijn twe hele korte stukjes, maar lopend een behoorlijk eind. En daar is het te war voor….we hebben onze zonnebrillen op. Zo schijnen die zon. We zijn het niet meer gewend. Op de kade zien we vrijwel direct de terminal van SNCM waar we inchecken voor de nachtboot naar Corsica. Het gebouw ziet er binnenverrassend modern en verzorgd uit. De buitenkant deed anders vermoeden. Met de tickets moeten we de blauwe lijnen volgen, we komen dan vanzelf op de boot. Zo doen we dat dus. Het is opvallend rustig, op dat moment zijn wij de enigen die aan boord wandelen. Het lijkt ons trouwens geen uitdaging om zondertickets aan boord te gaan. Er is geen controle en meerdere kanten vanwaar je aan boord kan komen. Je hebt dan alleengeen hut, nee. Raar, is zie dan zoals gewoonlijk rampscenarios, die niet ondenkbaar zijn. Ik ben een optimist, maar speel graag op safe 🙂 De boot is prachtig, alles keurig netjes en schoon en heelruim opgezet. Onze vierpersoonhut is groter dan een soortgelijke opde DFDS, best lekker dus. Met raam. Prettig nu het nog licht is. We installeren ons en gaan de boot verkennen. Eerst naar dek om de afvaart te zien. Het is heerlijk weer en wanneer we wegvaren krijgen we een kustlijn van Marseille te zien die zeker de moeite van het kijken waard is. De boot heeft geen winkels,wel ruime eet- en zitgelegenheden. Het hoogseizoen isduidelijk nog niet begonnen. Het is overals rustig aan boord, maar zeker niet ongemakkelijk rustig. Relaxt en prettig. We passeren een paar ruimtes waarvan de deuren openstaan. Ik gluur naar binnen en zie grote groepen kinderen die in slaapzakken op degrond liggen. Een gezellige boel! Een schoolreisje? Leuk dat het zo geregeld kan worden. We eten een taaie pizza, wandelen nog wat rond, nemen een drankje en zien de zon rood in de zee zakken. Dan is het tien uur. Een tijd van niks, maar wij nokken af, de kooien in. ‘ s Nachts kan ik niet slapen, veel te warm. Zoals vaker slaap ik juist prima als ik euit moet. Opeens knalt er jengelende muziek uit de boxen de hit is: 6.00 uur.En het werkt, we zijn in no-time klaarwakker. We schuiven het gordijn open en zien dat we bijna de haven van Corsica al in varen. En hoeel vroeg, het ookis, de lucht en de zon laten zien dat het vandaag een zomerse dag wordt. Het naderende eiland ziet er aantrekkelijk uit. Er is geen haast om van de boot af te gaan. Via de intercom wordt iedereen uitgenodigd om gebruik te amken van een ontbijt aan boord. Dat doen wij niet. Wij ontbijten aan wal. In alle rust verlaten we rond 7.15 uur de boot en zetten voet op Corsica. In Ajaccio, de hoofdstad van het eiland en de grootste stad op het eiland.