Over het laatste deel van deze autoreis door Andalusië hadden we onze twijfels: vijf nachten aan de Costa del sol, was dat niet teveel van het goede? We bespraken bij het reisbureau de mogelijkheid om het verblijf hier te verkorten en in een andere plaats langer te verblijven. Helaas, dat kon alleen tegen meerkosten. Daar hadden we geen zin in, maar werd ons verzekerd: er is beslist genoeg te doen, zeker omdat we een auto tot onze beschikking zouden hebben. Ook werd gezegd dat het door mensen veelal als prettig werd ervaren. Juist omdat het reizen en het drukke programma daarvoor best vermoeiend is. Even lekker bijkomen voordat de terugreis aanvaard wordt.
We begrijpen dat nu beter: ieder van ons wil vandaag een rustdag met luieren, lezen, zwemmen.
We beginnen met een zo laat mogelijk ontbijt. Het buffet is evenals dat van het diner gigantisch. Er is zelfs een tafel apart met daarop allerlei soorten noten, vruchten en granen die verrukkelijk met yoghurt smaken. Zoet, warm, hartig, koud. Alles ziet er verzorgd en goed uit. Tussendoor loopt voldoende personeel om vragen te beantwoorden en ervoor te zorgen dat schalen aangevuld worden en rommel en vuile vaat wordt opgeruimd.
Het enige wat niet smaakt is de koffie uit het apparaat. Of het nou cappuccino of gewone koffie is, er zit een chocomelsmaakje aan. Terwijl voor de chocomel toch echt op een andere knop gedrukt moet worden. Laten we het jammer en een aandachtspunt noemen, we rekenen ze er niet op af. Het eten is verder uitstekend.
Na het ontbijt gaan we onze badspullen halen en op zoek naar een plekje op het grasveld bij het zwembad. We vreesden dat het vol zou zijn, maar er blijkt plek genoeg. Vier bedjes en twee parasols bakenen ons grondgebied voor de rest van de dag af. Uit de tassen halen we tijdschriften, boeken en zonnebrand. We slapen en luieren, lezen, kletsen wat, en slapen, luieren en lezen weer. Tussendoor halen we twee americana en twee cappuccino bij het drink en foodtentje, die is hier uitstekend. ‘s Middags gaan Theo en Jos op pad naar de Lidl die ze in de buurt hebben gespot en halen daar broodjes, drinken en het een en ander voor ‘s avonds op het balkon.
Veel spannender wordt het vandaag niet. Gewoon lekker zo.
Eind van de middag breken we op, frissen ons in alle rust op en maken een wandelingetje door het plaatsje. We komen langs een verrassend groot, mooi en prachtig verzorgd plein met een parkachtige sfeer. Hier lijken alle generaties elkaar te kunnen ontmoeten, we zien de ukkies, de groteren, de jongeren, de gezinnen en de ouderen. Bankjes, speeltoestellen, fitnessapparatuur, een paviljoen. Grasvelden, pleintjes. Door het hek eromheen geeft het de indruk dat een beveiligde, gecontroleerde omgeving is. Ik vind het prachtig en ben niet de enige. Waarom kan dit ‘thuis’ niet gerealiseerd worden?
We nemen plaats op een terrasje met uitzicht (door het hek)op het plein en drinken een bier (mannen) en (sangria). De straten zijn rustig, we genieten van de rustige slenterende mensen, de spelende kinderen en mensen die elkaar ontmoeten en in onverstaanbaar Spaans een praatje maken.
Als je toch naar de Costa del Sol gaat is dit een prettig plaatsje. Ondanks dat het duidelijk aan toerisme verdient, heeft het een aangename, bijna gemoedelijke uitstraling behouden. Of misschien: nog wel? Of omdat we hier in het naseizoen zijn?
Wanneer de zon sneller weg begint te zakken, lopen we terug naar het hotel voor het dinerbuffet dat weer net zo groots is als gisteren. Gezellig eten met een wijntje erbij en weer is een avond bijna om. We lopen nog even naar de zaal waar bijna dagelijks entertainment is, horen iets van muziekbingo en zijn snel weer weg. We sluiten de dag op een balkon af. Een dag nietsdoen, we zijn bekaf…