Wat een opluchting dat het fototoestel terug is. Wat zo gewoon was, is opeens weer bijzonder. Door het achterraam is het leuk kijken naar het vele verkeer. Best nog een behoorlijke stad, New Castle. Ik die niks om auto’ s geef, vind de auto’s in typisch Engelse stijl leuk. De nostalgie die er vanuit gaat. De sfeer van Engelse films, heerlijk. Het station is licht en groot en vooral heel schoon.

Opvallend, want er is geen vuilnisbak te bekennen. Het is even zoeken naar het kantoor dat onze tickets geldig moet stempelen, maar daarna kunnen we de trein in naar Edinburgh. We rijden door een vooral heel groen, met hooivelden afgewisseld gebied. Het is bewolkt, maar de temperatuur is prima. In Edinburgh stappen we over op een trein dat ons nog dichter in de buurt van het hotel brengt. Leuk is dan al de militair die ons voorbij loopt met op zijn baret de typisch rode pompoen. En ja hoor, de roodharige koppies zien we ook 🙂 In de laatste trein van vandaag zitten we naast een man die zo gecast zou kunnen worden voor een uitgesproken Engelse serie, met zijn opvallend grote hoofd en Brits voorkomen. Het is niet mogelijk om onopvallend een foto van hem te maken. Jammer, jammer. Dan komen we in Edinburgh, de mannen buigen zich over de te lopen route wat erg fijn is, en Gerda en ik volgen hen blindelings. De eerste kennismaking met het hotel is, zoals gezegd, alle verwachtingen overtreffend.

We worden hartelijk ontvangen, zijn nog iets te vroeg voor onze kamers, laten de bagage achter en trekken de stad is. We genieten van de mooie huizen met hun geheel eigen bouw, de rijen schoorstenen op de daken, de heerlijke doorkijkjes in woonkamers en de bewoonde souterrains, de vroegere woonvertrekken van de dienstbodes. We wandelen richting het meest bezochte gedeelte van de stad en passeren prachtige stukjes. Sfeervol en uniek. Foto’s volgen later. Uiteraard komen we doedelzakspelers tegen, evenals Schotse souvenirwinkels, whiskyzaken en shops die de unieke Schotse ruitenstof verkopen en Schotse pakken, kilten en andere expliciete Schotse kledingstukken. We belanden zelfs in een hele grote winkel waar we muzikaal verwelkomd worden met een luid schallende Gerard Joling…, waar een hele grote weverij aan verbonden is.

Door het glas kunnen we een glimp opvangen van hoe dat in zijn werk gaat. later wandelen we verder over de Royal Mile naar het Edinburgh Castle. We zijn daar allemaal al eens geweest, we houden het bezoek daarom kort. Tussen dit alles door gebruiken we op een terras een late lunch. Vervolgens trekken we tot het begin van de avond door allerlei straatjes en overal is wel iets te zien van de Schotse folklore.

Geregeld komen we mensen tegen die zich nadrukkelijk uitspreken voor of tegen het handhaven van de aansluiting van Schotland bij Engeland. Een auto trekt toeterend met Schotse vlaggen door de straten. Voor ramen hangen Engelse of Schotse vlaggen en een paar meisjes laten met handgeschreven borden duidelijk weten dat zij bij Engeland willen blijven.

We bezoeken een mooie kerk met een hele bezienswaardige kapel en wandelen naar de Carlton Hill, van waar we een goed uitzicht over de stad moeten hebben. Dat klopt, ook staan er een paar, naar Griekse stijl, gebouwen/ monumenten. Niet duidelijk is waarom ze gemaakt zijn, of wat de architect voor ogen had. Maakt niet uit, toch leuk om te zien. We wandelen weer naar beneden en vinden het dan tijd worden om ergens wat te gaan drinken. Het duurt even voor we iets gevonden hebben, maar dat blijkt dan wel een meer dan geschikte ‘tent’ te zijn. The Alexander Graham Bell. De uitvinder van de telefoon. overal hangen oude toestellen. De zaak is heel sfeervol en uitnodigend. Het is dan ook niet moeilijk ons binnen te krijgen. We nemen een drankje en besluiten er tevens te eten. De kaart is uitgebreid en meer dan betaalbaar. Da’ s toch fijn. We brengen er een paar genoeglijke uurtjes door en vertrekken dan richting hotel. Waar we dus zeer gecharmeerd raken van onze kamers en de bibliotheek. Te midden van plafondhoge boekenkasten, een oude schouw en in heerlijke stoelen brengen we daar nog een gezellig uurtje door. Daarna sluipen we ieder met een aantal van de gratis koekjes naar onze kamers…voor morgen in de trein…