Bij het ontbijt ontdekken we een ingenieus apparaat dat er uitziet als een frituur. Maar dat niet is. Het is gevuld met kokend water en er hangen zes verschillend gekleurde mandjes in, waar per mandje een ei in gezet kan worden. Vervolgens bepaal jezelf met een knop hoe lang je het gekookt wilt hebben. Theo probeert het direct uit. Het enige probleem is dat er geen bak koud water naast staat om het ei te laten schrikken. Dus verbrande vingers en veel geduld. Na het ontbijt gaan we naar het centrum, de haven en opnieuw naar de Citadel. We hebben ons goed ingesmeerd, want buiten is het nu al heet. Zondr zonnebril en hoed waag ik me niet in de hitte. Bij de haven heerst alweer een heerlijke gezelligheid. Het uitzicht opnieuw prachtig en het water van de zee zo mooi in het zonlicht. Er liggen geweldige boten aangemeerd en natuurlijk moet ik dan steeds aan mijn zoon denken die zo dol op varen is, maar hetnog vooral moet doen met de veelal benauwde slootjes in onze woonomgeving. De sfeer heeft hier iets van de Cote d’ Azur, gelukkig wel zonder de rottige hoogbouw die je daar vaak ziet. Calvi met de Citadel er hoog naast past uitstekend bij elkaar. Het is echt een plaatje. We zien het van verschillende kanten, steeds is het genieten. We starten de klim naar de Citadel, mijn kuitspieren volbrengen hun taak ook nu uitstekend. Het is echt heet nu, waarddoor we zoveelmogelijk in de schaduw proberen te lopen. Opnieuw genieten we van het weergaloze uitzicht dat we hier van verschillende kanten hebben. Het water is ongekend blauw, en vlak langs de kust groen. Het blijft me altijd weer verbazen hoe vaak ik het ook zie. We betreden nog een keer de kerk van Jean-Baptiste, nu kan ik wel vlak voor de Maagd van de rozenkrans komen zonder mensen in hun gebed te storen. Ik kan nu beter zien dat ze inderdaad in een speciaal gewaad gekleed is. Fascinerend dat ze voor elk festival anders gekleed wordt. We bezoeken daarna de Oratoire St.- Antoine waar 15e en 16e eeuws fresco’ s te zien zijn en een groot ivoren Christusbeeld. Eigentijdse foto’slaten zien hoe het gedragen wordt in processies. Broederschappen en processies hebben een grote betekenis op Corsica. Dat wordt ons steeds duidelijker, je kan er niet omheen als je op het eiland bent en geinteresseerd in het leven hier.. We wandelen langs het Palais des Gouverneurs Genois, dat op zich niet heel opzienbarend is. Wel dat het tegenwoordig vanhet vreemdenlegioen van Corsica is. Dat het nog bestaat. Ik heb daar nog associaties bij van gewetenloze criminelen en weglopers die daar hun heil zoeken omdat ze nergens anders terecht kunnen. Welke mensen kiezen daar tegenwoordig voor? Zoeken we thuis op. Calvi wordt gezien als de stad van Columbus,diverse hotels dragen zijn naam, aleen weten we niet goed waaarom. We komen erachter als we het bordje zien dat verwijst naar de ruine van het huis waar hij geboren is. Aha! Vanuit dat huis had hij een geweldig uitzicht op de zee. Ik weet dat Columbus uit Genua kwam, maar pas nu besef ik dat in zijn tijd Calvi/ Corsica bij Italie hoorde. 1 +1=soms lastig optellen 😉 Het is bloedheet als ik opeens stromend water hoor, het blijkt het zweet te zijn dat van Theo afgutst. Ook ik plak aan alle kanten van naar buiten sijpelend warmtevocht. We dalen af naar de haven en zoeken daar een heerlijk plekje in de schaduw op riante stoelen, met magnifiek uitzicht op het water. Het uitzicht wordt meeberekend in de drankjes, dat is snel duidelijk. Vooruit, het is vakantie. We blijven hier een tijdje zitten en gaan dan terug naar hethotel om ons te verkleden voor het strand. Ik zie er een beetje tegenop omdat ik vrees dat het daar te heet voor mij is, Theo kan nu eenmaal beter tegen hoge temperaturen dan ik. En ik heb echt geen thermometer nodig om te weten dat het vandaag wederom boven de 30 graden is. Het strand is vlakbij, wel moeten we de treinrails (!) oversteken. Echt bizar is dat. We wisten het, maar nu we het zelf doen, anderen dezelfde oversteek zien maken enmensen over de lengte van de rails zien lopen…ik snap de posters met waarschuwingen nog beter. Wel zijn het vaak formele, totaal niet veilige, oversteekplaatsen dus wordt het op deze manier in stand gehouden. Op het strand vinden we gelukkig een plekje in de schaduw. Er waait een heerlijk windje, het is heel rustig, wat normaal lijkt en het uitzicht is weer fenomenaal. Toch een goede keuze het strand. Als Theo terug is van zwemverkenning, geen vissen, geen haaien, durf ik ook. Het water is helder, heeft een zandbodem en is aangenaam van temperatuur. Ik ben lekker afgekoeld wanneer ik met mijn gezouten lijf op mijn badlaken ga liggen. Tijd vooreen boek. Tijdens deze drukke wekzaamheden rijdt er af en toe een trein langs, nauwelijks vijf meter van ons af. Het zijn korte treinen, slechts een rijtuig en ze gaan niet hard. We vinden het vooral bijzonder, last hebben we er niet van. Na een uur verandert het weer, de lucht wordt donker en het rommelt in de verte. Prettige bijkomstigheid is dat het wat behaaglijker wordt, al kan Theo de zon wel achter de wolken vandaan zien kijken. We horen en zien dat het boven de bergen in de verte begint te onweren. De aanwezige mensen op het strand blijven gewoon liggen, zwemmen, zitten of een spelletje doen, terwijl we boven de bergen fantastische bliksemschichten zien. Het blijft rommelen in de lucht. Dan opeens, begint de kalme zee op te spelen. Echt bizar hoe van het een op andere moment flinke golven krachtig aan komen rollen. Met het geluid dat erbij hoort. De situatie van de zee is echt anders. Wij zien iedereen reageren op het geluid en het veranderde beeld. Niet beangstigend, wel anders, zonder dat er een duidelijke, zichtbaree verklaring voor is. In Madurodam zou dit een forse Tjsunami zijn geweest. Ik zal het Gerrit Hiemstra eens vragen. Eind van de middag gaan we terug naar het hotel om te douchen en daar van bij te komen. We vertrekken alweer naar de gezellige drukte in het centrum; hapje eten, flaneren door de straten en langs de boulevard Als we daar genoeg van hebben zoeken we een leuk barretje met passende Franse muziek en drinken een drankje. Een verademing in Calvi is dat een belangrijk deel van het centrum voor het gemotoriseerde verkeer is afgesloten. Het komt de sfeer en de uitstraling beslist te goede. Vooruit, nog een drankje dan. O, ja, het is vandaag de naamdag van St Gilbert.