We lopen vanaf de boot naar het station van Ajaccio waar we willen ontbijten. Het si vroeg en erg rustig op straat.Het heeft de bekende sfeer van een plaats die bezig is wakker te worden. De korte route wordt goed aangegeven en al wandelend genieten wevan het uitzicht op de zee, de vele palmbomen, het weer. Eigenlijk van alles. Bij het station dat uit het zicht ligt, is een verrassend sfeevol terras. We zoeken een mooi plekje en bestellen het typische franse ontbijt. Twee doorgesneden stukken stokbrood, boter, jam, jus d’ orange en koffie. Cafe au lait had ik moeten zeggen, dus moet ik terug voo de melk. Vergeet ik niet meer. Mijn franse woordenschat durf ik prima te noemen, helaas is de spreekvaardigheid minder. Jammer, heelaas. Maar met aan elkaar ‘ geplakte’ woorden red ik mij prima. Het lezen gaat me redelijk af. Leuk om deze vakantie lekker te kunnen oefenen. We nemen voor het ontbijt alle tijd, genieten van de plek waar we zitten en de mensen om ons heen. We zien meer mensen met rugzakken, zij vertrekken over een uur met de bus die wij morgenmiddag nemen. Wegens werkzaamheden kan het eerste stukrichting porte geen trein rijden. Wij hebben een overnachting in Ajaccio geboekt omdat het ons de moeite lijkt. Na het ontbijt zetten we koers richting hotel Napoleon. Ajaccio is de geboorteplats van Napoleon, de hele stad ademt zijn nagedachtenis uit. We laten onze bagage in het hotel achter, fijn is dat we over twee uur onze kamer inkunnen. Prettig, Het is nog steeds vroeg als weweer de stad ingaan naar het centrum. We vragen de weg aan een vrouw die heel hartelijk reageert en met ons meeloopt. Langs de kade zoeken we een plekje waar de markt opgebouwd wordt en zien de enorm bedrijvigheid die bevoorrading van de winkels en terrassen met zich meebrengt. Alles met kleine karretjes of steekwagentjes, want er is andersgeen doorkomen aan. Het verkeer is een crime. Het ziet er slecht georganiseerd uit. Voor ons. Zij weten niet beter. We komen langs het Fesch museum dat gesloten blijkt. Niet erg, met dit weer willen we vooral veel buiten zien, al lijkt het erg de moeite waard te zijn. We lopen verder en komen bij Place de Gaulle, een schitterend plein met een groot beeld van Napoleon op zijn paard. Een herdenkingsbeeld. Het plein is groot en erg aantrekkelijk door steenkeuze en de ligging.Vanaf het plein heb je namelijk ook een schitterend uitzicht over het water en een deel van de kustlijn. Bijzonder bovendien is dat onder het enorme plein, met vandaag een rommelmarkt (of antiek) het casino is. heel knap gemaakt. We lopen terug naar het hotel en nemen een kleine siesta waarna we wederom de stad induiken. Om precies te zijn: in het geboortehuis van Napoleon. Van de buitenkant gezien hadden wij nooit gedacht dat het binnen zo groot zou zijn. De familie napoleon blijkt later delen van naastgelegne panden bij het huis berokken te hebben. Er is veel te zien. Fascinerend vind ik de vele soorten behang dat in werkelijkheid geen behang is. Het is op de muren geschilderd. Indrukwekkend om te zien. We lopen ons rondje door het grote huis en vinden dat geen verspilde euro’ s. Na het verlaten daarvan wandelel we nog even door het tuintje van de familie Napoleon waar ooit alleen een boom stond. Nu staan er ook bananenplanten, sinaasappel-, citroen- en olijfbomen. Ik raak nog even de boom aan waar Napoleon misschien ooit in geklommen heeft. Ikzei al: ik denk soms kinderachtig;) Dan is het weer terrasjestijd. We hebbn uitzicht op het verkeer en verbazen ons opnieuw over de idioterie ervan. Midden op straat parkeren en vervolgens een kwartier wegblijven? Geen probleem. Je auto langs de stoep op een zebrapad parkeren? Wat is het probleem. Theo en barsten van degespreksstof 😉 Wanneer we voldoende hersteld zijn wandelen we naar de Citadel en volgen die een heel stuk langs de kust. Het water is prachtig, het uitzicht geweldig. We passeren een schoolplein, vanachter het hek roepen een paar kindren mij. Of ik iets wilpakken waar zij niet bij kunnen. Al s ik vlakbij ze ben zieik dat het om rijpe moerbeitjes gaat, de kinderen smullen van de vruchtjes. Even later gooit Theo eenschoen terug over het hek: de kinderen proberen met hun schoenen de vruchtjes uit de boom te gooien. We komen bij een sandwichkraam en bestellen een broodje. De verkoper vraagt waar we vandaan komen en begint dan enthousiast over het Nederlandse voetbal. Tja, als je mij de mond wil snoeren. .. We eten ons broodje zittend op een kademuur, de zee verveelt nooit. Dan zoeken we de Katredaal op. Van buiten ziet het gebouw er prima uit, van binnen is sprake van achterstallig onderhoud,muurschilderingen bladderen los.En op een van de muren is een vreemdsoortig decor geschilderd, helemaal niet passend bij de rest, wat betreft afbeelding en kleuren. Verder is de kerk somber, ook doordat het zo donker is. In deze kerk is Napoleon gedoopt. Buiten zie ik een vast informatiebord met daarop een verhaal over de beschermheilige van de vissers, St Erasme, een belangrijke heilige voor deze al eeuwenlange vissersplaats. Jaarlijks wordt de St. Geeerd met een processie door de stad waarbijgeestelijken en vissersbroederschappen aanwezig zijn. Een beeld van de sint wordt dan met een boot opgehaald. Op 2 juni. dat is vandaag! Huh! Goed gelezen? We hebben er vandaag nergens iets over gezien. We vragen het ons af, maar laten het snel weer los. Als we ‘s avonds rond 20.00 uur naar de kade gaan om daar een hapje te eten, komt er een lange optocht aan: de processie! Het is prachtig om te zien. Een lange stoet mensen, onderverdeeld in groepen, te zien aanhun speciale kleding. Vooraan lopen drie geestelijken met drie grote kruisen, waarop een lijdende Christus. Boven het hoofd en naast zijn handen zijn grote bossen bloemen vastgemaakt. Ze lopen een kademuur op en ik kan het niet goed meer zien, irritant, dus ik wil de kademuur van 1.50 m opklimmen, dan kanik daar op een bankje staan en alles goed zien. Alleen lukt het niet, Theo geeft me een ‘ kontje’ en dan, met een beetje krachtinspanning van mijzelf, lukt het. En heb ik een mooi uitzicht over versierde bootjes op het water en de grote boot die met veel genodigden uitvaart om het beeld van St Erasme op te halen. Dat kunnen we helaas niet zien, wel als het beeld op een grotedraagbaar het land opwordt gedragen. Dat gaat er veel minder plechtig aan toe. In de grote feesttent waar St Erasme met champagne en andere drank gevierd wordt is het dan al flink luidruchtig. Na het eten nog een stukje over de kadelopen waar we nog niet geweest zijn endan nokken we af. Voor vandaag zijn onze voeten versleten.