Daar stond ik in mijn panty op het perron: rokje vergeten aan te doen! Die blikken van langslopende mensen en dan geen kant op kunnen. Vreselijk. De gêne die ik voelde valt met geen toetsenbord vast te leggen.
Verward werd ik wakker. Nog steeds zonder rokje.

Beleefde ik in die droom de onbewuste angst dat ik eens iets alledaags vergeet? Want ja, soms ben ik wat verstrooid doordat mijn hoofd altijd vol gedachten is.
Nieuwsgierig en een beetje ongerust zoek ik op een site die helpt dromen te verklaren. Uitgelegd wordt dat de panty laat zien dat ik met twee benen op de grond sta en me gesteund voel door de mensen om me heen.
Welke vrouw doet nu nog een broek aan?
Het onbewuste laat mij volgens de site geen rokje aantrekken omdat het me blijkbaar niet kan schelen welke indruk ik op anderen maak. Had ik maar een rok moeten aantrekken. Tsss

Trouwens, het station verwijst naar vertraging van plannen. Wat sneu. Een steunpanty voor de spoorwegen!
Zoekend naar een verklaring bedenk ik dat twee dochters kort na elkaar verhuisden. Eigen plannen werden tijdelijk ingeruild voor verfkwasten en emmertjes sop.
Maar om daar nou zo paniekerig over te dromen, onzin. De betekenis is natuurlijk: ik moet zonder uitstel een nieuwe rok kopen! De panty heb ik al.