Opeens vallen mijn handen stil tijdens het aantrekken van de wandelsok aan mijn rechtervoet. Op de sok staat een duidelijke L.
Fout dus. Het moet een sok met een R zijn.

Ik kom overeind met een gegipste linkerenkel en pijnlijke, overbelaste hamstrings in het rechterbeen. Opgelopen tijdens het schaatsen.
Dan realiseer ik me dat ik de trap op wil strompelen vanwege een letter op een sok! Hoewel niemand me ziet, schaam ik me kapot. Al mijn sokken trek ik willekeurig aan, maar nu zou ik mij door zogenaamde wandelsokken de les laten lezen? Sokken die de dienst gaan uitmaken? Dacht het niet.
Waar is de tijd gebleven dat ik zonder na te denken met sokken aan mijn handen fietste, omdat ik geen wanten kon vinden?
Mijn neus publiekelijk snoot in herenzakdoeken omdat de neuslapjes voor dames achterlijk klein waren?

Het meest dwarse wat ik tegenwoordig nog doe is brood eten van een dinerbord zodat er minder hagelslag naast valt. Ik dreig aangepast en voorspelbaar te worden! Beangstigend, dat wil ik niet. Zonder dat iemand mij dwingt, beperk ik mijn vrijheid. Dat moet veranderen. Eigenwijs en gek blijven doen! Met een lange neus naar de fabrikant trek ik de sok met de L verder aan. Het voelt heerlijk.
Trots bekijk ik het resultaat aan mijn lechtervoet. 1-0 voor mij.