Ina Hollander

Columnist

  • Auteur: dennis

    Bijna..

    Nog één nachtje en dan gaat het gebeuren: samen met Theo 12 dagen reizen door Oost-Europa.
    Met heel veel treinen en ieder een goed gevulde rugzak. Grappig om te bedenken dat we al (bijna!) dertig jaar samenwonen en al heel veel vakanties gedeeld hebben, maar nog nooit op deze manier.
    Leuk om dat nu eens te gaan doen.
    Vorig jaar reisde ik volgens deze formule met dochter Sophie. Dat was een groot succes.
    Met manlief moet het dan zeker gaan lukken. Lijkt mij..

    Dag twee: Praag bij daglicht

    Het blijkt van groot belang ons eerst goed in de kleren te hijsen en pas daarna de gordijnen open te doen. Het hotel staat recht tegenover de faculteit scheikunde en technologie en we kunnen nog net niet zien wat ze opschrijven. Andersom moet het maar theater achter het doek blijven. Het ontbijtbuffet is prima, de eetzaal wat klein. We moeten even wachten op een plaatsje waarna Theo lekker loskomt. Dat lijf lust altijd wel wat.
    We besluiten vanmorgen de oude stad in te gaan, nauwelijks 10 min. lopen van het hotel vandaan. We wandelen richting rivier de Moldau en zien daar al snel de beroemde Charles Bridge. Morgen gaan we die over, vandaag blijven we aan deze kant. Het weer is uitstekend, jas en vest zijn wederom niet nodig, de zonnebril met regelmaat wel. Vlakbij de brug is de Oude Joodse Begraafplaats, het moet een van de indrukwekkendste ter wereld zijn. Helaas staat er een hele rij rond 11.30 uur en aan wachten willen we nu geen tijd verdoen. Morgen opnieuw proberen, een paar uur vroeger. Verder de oude stad in zien we steeds weer plekjes, pleintjes, gevels, gebouwen die de moeite van het bekijken, benoemen en fotograferen zijn.
    DSC07918
    DSC07908
    Praag giert van de grote en kleine pleintjes, van steegjes en hofjes. En de toeristen hebben het ontdekt, ook daarvan giert het van. We zien heel wat gidsen die met een plu omhoog een groep nieuwsgierigen een rondleiding geven. Trouwens, als je van kerken houdt zit je in Praag geramd. Het barst ervan. Diverse hebben we vandaag van binnen bekeken, allemaal beslist de moeite van het kijken waard, hoewel vaak protserig. Geloven kost een hoop geld is een gedachte als je al die rijkdom ziet. Ongelooflijk.
    We bezoeken het Staromestske Radnice, een prachtig gebouw met een astronomisch uurwerk dat elk uur een kleine voorstelling laat zien. Dat laatste stelt niet zoveel voor, wel goed voor het toerisme. De beklimming van de toren in het oude Raadhuis is zeer de moeite. We hebben, mede dankzij het mooie weer , een geweldig uitzicht over de stad. Voor de kop koffie daarna doen we een kort onderzoek, de prijzen verschillen namelijk gigantisch: betaal je op het ene terras 95 cze, een paar straten verder kost het 45 cze. We waren al gewaarschuwd.
    Praag is echt een prachtige stad, en zo schoon. Nergens rotzooi op het mooie plaveisel. En zo levendig: straatmuzikanten, artiesten, overal is wat te zien en te doen. Maar ook hier zwervers, verschillende nog jonge kerels gezien, liggend op straat, hand omhoog. Van mij krijgen ze niks, houd ik het alleen maar in stand. Ik ga voor de betere straatartiesten. Verder bezoeken Theo en ik nog het chocolademuseum, lekker proeven. En het Wenceslasplein waar een einde aan de Praagse Lente werd gemaakt en in 1989 de val van het voormalig communistisch regime werd gevierd.
    We hebben vandaag dus al gigaveel gezien en een echte Praagse lekkernij geproefd: een Trdelník. Morgen weer verder smullen van de Praagse pracht.
    DSC07940

    Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén